رسيدن به خدا بسيار آسان است چون خداوند، خود به ما نزديک است؛ «نحن أقرب اليه من حبل الوريد؛ ما از رگگردن به او نزديکتريم». گويا ارتباط ما با خدا اينگونه است که اگر خدا در نقطهای از روی زمين ايستاده باشد و من پشت او باشم، بايد دور کره زمين راه بروم، تا به او برسم! و حال آنکه اگر روی خود را برگردانم، خيلی آسانتر به او میرسم. گاه خود ما اعمال و کارها را سخت میکنيم!
امام سجاد عليهالسلام میفرمايد: تو از خلق خود پنهان نيستی، مگر اينکه اعمال خراب آنها ميان تو و آنها فاصله شود. يکی از آن اعمال همين است که اشتباه میرويم و دور کره زمين را میچرخيم، ولی روی خود را بر نمیگردانيم. «وجهاللهی که اوليا به آن رو میکنند، کجاست؟» هر طرف روکنيم، وجه اللّه همان طرف است. فقط بايد روکنيم!
من میپذيرم که آنچه داريم زيبا و خوب است. عشق، محبت، سوز و... همه حرفهايی که شما بهتر از من میدانيد، آيا برای ماست يا برای ديگری است؟ آن ديگری، جز خداوند است؟ اگر برای اوست، پس بنگريم که چهگونه از آن استفاده میکنيم.
کليد درمان رذائل همين است؛ اگر خدا را باور کنم، ديگر دزدی و غيبت نمیکنم. حسودی نمیکنم. مثلاً اگر دوستان تعريف میکنند که آقای فلانی خيلی مرد خوب و باسوادی است، فوراً میگوييم: «بله! اما موفق به نماز شب نيست!» اين گفته يعنی: من موفّقم! میخواهم او را زمين بزنم؛ چون فکر میکنم، بناست محبوبتر از من شود! اگر دنبال محبوبيت هستيم، باید ديگران را رها کنيم و دنبال کسی که محبوبيت را اعطا میکند، برويم. اگر با اين ديدگاه جلو رفتيم، خواهيم ديد که ترسی از گذشته و آينده نداريم. راحت زندگی میکنيم، چون يکی هست که همه کاری از او برمیآيد، فقط کافی است من اندکی ارتباط داشته باشم.
امام سجاد عليهالسلام میفرمايد: تو از خلق خود پنهان نيستی، مگر اينکه اعمال خراب آنها ميان تو و آنها فاصله شود. يکی از آن اعمال همين است که اشتباه میرويم و دور کره زمين را میچرخيم، ولی روی خود را بر نمیگردانيم. «وجهاللهی که اوليا به آن رو میکنند، کجاست؟» هر طرف روکنيم، وجه اللّه همان طرف است. فقط بايد روکنيم!
من میپذيرم که آنچه داريم زيبا و خوب است. عشق، محبت، سوز و... همه حرفهايی که شما بهتر از من میدانيد، آيا برای ماست يا برای ديگری است؟ آن ديگری، جز خداوند است؟ اگر برای اوست، پس بنگريم که چهگونه از آن استفاده میکنيم.
کليد درمان رذائل همين است؛ اگر خدا را باور کنم، ديگر دزدی و غيبت نمیکنم. حسودی نمیکنم. مثلاً اگر دوستان تعريف میکنند که آقای فلانی خيلی مرد خوب و باسوادی است، فوراً میگوييم: «بله! اما موفق به نماز شب نيست!» اين گفته يعنی: من موفّقم! میخواهم او را زمين بزنم؛ چون فکر میکنم، بناست محبوبتر از من شود! اگر دنبال محبوبيت هستيم، باید ديگران را رها کنيم و دنبال کسی که محبوبيت را اعطا میکند، برويم. اگر با اين ديدگاه جلو رفتيم، خواهيم ديد که ترسی از گذشته و آينده نداريم. راحت زندگی میکنيم، چون يکی هست که همه کاری از او برمیآيد، فقط کافی است من اندکی ارتباط داشته باشم.
گفتاری از حجةالاسلام دکترمرتضی آقاتهرانی
